افزایش تلفات فاجعه دریایی در زیمبابوه

پلیس زیمبابوه با کشف هشت جسد دیگر از قربانیان حادثه واژگونی قایق مسافربری در دریاچه کاریبا که شش روز پیش رخ داد، اعلام کرد که آمار تلفات این فاجعه به دست‌کم ۹۲ نفر رسیده است. نیروهای امدادی و جست‌وجو همچنان در تلاش برای یافتن پیکر سایر مفقودان این حادثه هستند.

سازمان پلیس ملی زیمبابوه روز دوشنبه طی اطلاعیه‌ای در شبکه‌های اجتماعی، آمار جدید جان‌باختگان را تأیید کرد؛ این در حالی است که تا روز یکشنبه شمار اجساد پیدا شده ۸۴ فقره اعلام شده بود. عملیات جست‌وجو برای یافتن آخرین قربانیان احتمالی بدون وقفه ادامه دارد.

به گفته مقامات پلیس، امکانات و نیروهای گسترده‌ای شامل چهار فروند قایق امدادی و بیش از ۴۰ غواص به محل حادثه اعزام شده‌اند. مسئولان مربوطه انتظار دارند که پیکر تمامی قربانیان در نهایت روی سطح آب شناور و پیدا شود.

مرگبارترین سانحه شناور در تاریخ زیمبابوه

این سانحه که روز سه‌شنبه هفته گذشته رخ داد، مرگبارترین حادثه در نوع خود در تاریخ زیمبابوه به شمار می‌رود. قایق مسافربری مذکور به دلیل وزش بادهای شدید در دریاچه کاریبا، در نزدیکی مرز مشترک زیمبابوه و زامبیا واژگون شد و غرق گردید.

مقامات رسمی اعلام کرده‌اند که ظرفیت استاندارد این قایق تنها ۹۰ نفر بوده، اما هنوز تعداد دقیق سرنشینان آن در زمان وقوع حادثه به‌طور رسمی تأیید نشده است. با این حال، گزارش‌های اولیه حاکی از آن است که این شناور بیش از حد مجاز بارگیری کرده و حامل دست‌کم ۱۵۳ مسافر و خدمه بوده است.

ضعف شدید زیرساخت‌ها و خطرات جابه‌جایی آبی

این قایق از شهر کاریبا در شمال زیمبابوه به سمت مناطق روستایی و جوامع صیادی در شمال غربی این کشور در حال حرکت بود. جابه‌جایی و رفت‌وآمد با قایق در این منطقه به دلیل ضعف شدید زیرساخت‌ها، از جمله کمبود وسایل حمل‌ونقل عمومی و جاده‌های ناامن و فاقد نگهداری مناسب، بسیار رایج است.

تصاویر و ویدیوهای منتشرشده توسط رسانه‌های محلی در روز شنبه، صدها تن از خانواده‌های داغدار را نشان می‌دهد که در بیرون بیمارستان محلی صف کشیده‌اند تا پیکر عزیزان خود را شناسایی کنند. بر اساس گزارش‌های تأییدشده، دست‌کم ۱۸ کودک در میان جان‌باختگان این فاجعه دردناک به چشم می‌خورند.

امرسون ام‌نانگاگوا، رئیس‌جمهور زیمبابوه، هفته گذشته در واکنش به این حادثه غم‌انگیز، آن را «تراژدیک» توصیف کرد و گفت این سانحه کاستی‌ها و ضعف‌های جدی در سیستم حمل‌ونقل کشور را برملاسا ساخته که باید بلافاصله و با جدیت رسیدگی شوند.